سديد الدين محمد عوفى

مقدمهء مصحح 139

متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى )

10 / در چگونگى معرفت ابن العتيق ، نديم جاهل عبد الملك مروان به فرارسيدن زمستان . ( به نقل از شعبى ) / 336 11 / چرا به يزيد بن مروان ( يكى از حمقاى عرب ) ذو الودعات گفتند . / 337 12 / برشمردن معاويه شش خصلت از خصال جاهلان را . / 338 13 / حكايت مريد احمقى كه ده سال در خانقاه شيخ محمد نيشابورى معتكف بود و سخنى نمىگفت و آخر به كلامى ناطق شد كه خود دليل فرط حمق بود . / 339 14 / حكايت قاضى احمد ساج از تظلم دو عم‌زادهء هاشمى كه بغايت احمق بودند . / 340 15 / داستان شهيدى شاعر ( به نقل دكتر نظام الدين شهيد بلخى ص 223 ) كه كتاب مىخواند و با ورود احمقى از كار بازماند . / 341 16 / جواب ابو حنيفه به مردى كه به حمام درآمد و خود را برهنه كرد و امام چشم برهم گذارد . / 342 17 / چرا ارسطاطاليس در هفتاد سالگى بربط زدن مىآموخت . / 342 پايان باب يازدهم پس از ثناى نظام الملك جنيدى . / 344